Μήνυμα για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου
Νέα Δολιχοδρομία
Μήνυμα Κυριάκου Μπαμπασίδη για την 28Η Οκτωβρίου 1940
Το έπος του ’40 δικαιώνει αυτούς που ονόμασαν την αγωνιστική πορεία του Έθνους μας στους αιώνες «δολιχοδρομία της φυλής», και τον αγώνα ηνίοχο στο άρμα της ιστορίας μας. Γιατί τότε, ο ελληνικός λαός, σαν ένας άνθρωπος, έσυρε ξανά από την κιβωτό της ιστορίας του το σπαθί της ελευθερίας. Με εθνική ομοψυχία και πίστη στο δίκαιό του, άντεξε στον αγώνα αμυνόμενος υπέρ βωμών και εστιών.
Την 28η Οκτωβρίου του ’40 , που η Ελλάδα αποφάσιζε να αντιμετωπίσει τους Ιταλούς, που αποφάσιζε να αντισταθεί στις defactoαποφάσεις των χωρών του Άξονα, εννιά χώρες της Ευρώπης είχαν ήδη καταληφθεί από τους Γερμανούς∙ πέντε ήταν ουδέτερες και η Αλβανία υπό ιταλική κατοχή. Οι τρεις μεγάλες δυνάμεις, ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, ακόμη παρέμεναν θεατές. Η άνιση προσπάθεια των 40.000.000 απέναντι στα 7.000.000 των Ελλήνων, λογικά θα έφερνε απελπισία, αφού μάλιστα είχε συνδυαστεί και με υπεροχή εκατονταπλάσια σε στρατιωτικά μέσα. Κι όμως από την πρώτη μέρα του πολέμου οι Έλληνες με ψυχική ευφορία, ομοψυχία, ενωμένοι και με αίσθημα ανωτερότητας, πλημμυρίζουν τους δρόμους, τους σταθμούς των πόλεων, τις πλατείες των χωριών, με τραγούδια, ζητωκραυγές και σημαίες. Ο πηγαίος αυτός ενθουσιασμός και η ενότητα ήταν που ανέπτυξαν το πνεύμα του αγώνα και ώθησαν προς τη θυσία, γιατί οι δυνάμεις ήταν συνθλιπτικά ασύμμετρες.
Η μάχη της Ελλάδας σαν αστραπή ελπίδας, διαλύει τα σύννεφα του πολέμου. Ο στρατιώτης στο μέτωπο με μόνη τη συνείδηση του χρέους σαν ρομφαία και ασπίδα. Οι πυροβολητές άυπνοι όλη τη νύχτα μέσα στη χιονοθύελλα, νικούν την παγωνιά και τον εχθρό. Οι γυναίκες της Πίνδου σκαρφαλώνουν στις κορυφές της νεώτερης Ιστορίας λυγισμένες στα δύο από το βάρος της σιδερόκασσας, βαδίζοντας ώρες, κουβαλώντας πυρομαχικά και τρόφιμα ως τις ψηλότερες κορυφές των βουνών. Οι αερομαχίες του Μητραλέξη τον αποθανατίζουν. Οι άθλοι των υποβρυχίων «Παπανικολής», «Λάμπρος Κατσώνης», «Νηρεύς», «Τρίτων», περνάνε στην περιοχή του θρύλου. Ο μικρός «λευκός στρατός» των 3.000 αδελφών, νοσηλεύει τραυματίες και ασθενείς στρατιώτες σε πλωτά νοσοκομεία και σε ορεινά χειρουργεία. Τα «μετόπισθεν» είναι ένα απέραντο εργαστήρι ηρώων. Ακαδημαϊκοί, διανοούμενοι, αρθρογραφούν, διαμαρτύρονται για τον ληστρικό πόλεμο και δίνουν δύναμη στην κυβέρνηση και τον στρατό.
Γι αυτό η 28η Οκτωβρίου του ’40 σαν μέρα μάνα ξυπνά και ανασταίνει τη μνήμη του αγωνιζόμενου Ελληνισμού. Συμβολίζει την εθνική ομοψυχία και σηματοδοτεί τη νεότερη Ελληνική Ιστορία.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, παραμένει επίκαιρο το μήνυμα της αντίστασης στις προαποφασισμένες πολιτικές των ισχυρών του πλανήτη μας. Η χώρα μας έχει να αντιμετωπίσει τα ανοιχτά ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και παράλληλα ως το μοναδικό κράτος των Βαλκανίων ισότιμο μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, καλείται ως δύναμη ευθύνης, ως εκπρόσωπος της Ευρώπης στα Βαλκάνια και όχι ως Βαλκανικό κράτος στην Ευρώπη, από τη μια πλευρά να διασφαλίζει τα εθνικά της συμφέροντα, αλλά από την άλλη να συμβαδίζει με το ευρωπαϊκό πνεύμα επίλυσης των διακρατικών διαφορών και των ζητημάτων εξωτερικής πολιτικής και άμυνας. Στο πλαίσιο αυτό, η Κυβέρνηση οφείλει να επιλύσει χρόνια προβλήματα, το Σκοπιανό, το Κυπριακό, τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, τις διεκδικήσεις στα εθνικά θαλάσσια ύδατα και την υφαλοκρηπίδα και παράλληλα να πρωταγωνιστήσει οικονομικά, πολιτικά και πολιτισμικά στην ευρύτερη βαλκανική περιοχή. Για να ξεπεραστούν οι πιέσεις που ασκούνται στην χώρα μας, βασικό όπλο της Κυβέρνησης είναι η εμπιστοσύνη των πολιτών και των κομμάτων.
Η εξωτερική πολιτική δεν είναι αγώνας ταχύτητας, είναι δρόμος αντοχής. Στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, μικροπολιτικές αντιπολίτευσης και μικροκομματικές στρατηγικές δεν συγχωρούνται. Η εθνική ομοψυχία, το αρραγές και αδιάρρηκτο μέτωπο στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής πρέπει να αποτελούν το μεγάλο πλεονέκτημα της χώρας μας και προϋπόθεση επιτυχίας.
Ας εμπνευστούμε από το αλβανικό έπος. Σήμερα οι πόλεμοι δεν γίνονται στα βουνά σώμα με σώμα. Οι μάχες κρίνονται στα μεγάλα διεθνή συμβούλια των αρχηγών κρατών και των υπουργών Εξωτερικών. Ας προχωρήσουμε με εθνική ομοψυχία όπως έκαναν οι Έλληνες το 1940. Όπως και τότε, έτσι και τώρα ενωμένοι μπορούμε να τα καταφέρουμε, πείθοντας τους ετέρους μας για το δίκαιο των θέσεών μας και διαμορφώνοντας από τη μία μεριά συνθήκες ασφάλειας και ειρήνης στην περιοχή και από την άλλη διεκδικώντας αποφασιστικά τα εθνικά συμφέροντά μας.
*δολιχοδρομία: αρχαίο αγώνισμα δρόμου αντοχής