O Κυριάκος Μπαμπασίδης για την δολοφονία της άτυχης 32χρονης εφοριακού, στο Κανάλι Ε.

Στο Κανάλι Ε και στην εκπομπή «ΕΜΕΙΣ» φιλοξενήθηκε ο Κυριάκος Μπαμπασίδης, όπου ανέλυσε πτυχές της δολοφονίας της άτυχης 32χρονης εφοριακού Δώρας Ζέμπελη. Μετά την εξάρθρωση της δολοφονίας και την ομολογία του δράστη ότι σκότωσε την άτυχη κοπέλα στο Β΄ Νεκροταφείο Αθηνών για ένα κινητό 20 ευρώ και 5 ευρώ που βρήκε στο πορτοφόλι της ο Κυριάκος Μπαμπασίδης είπε μεταξύ άλλων στην εκπομπή:

«Οι ανθρωποκτονίες στην Ελλάδα δεν είναι το συχνότερο έγκλημα. Αντιθέτως ανθρωποκτονίες γίνονται σπάνια, περίπου κατά μέσο όρο 13-140 ετησίως. Όμως η αφαίρεση ζωής αλλά και η βαρβαρότητα, η σκληρότητα και η βαρύτητα κάποιων εγκλημάτων όπως στην συγκεκριμένη περίπτωση διαμορφώνουν στην ελληνική κοινωνία ηθικό πανικό και φόβο θυματοποίησης. Δυστυχώς η συγκεκριμένη ανθρωποκτονία συντελέστηκε υπό πρωτοφανείς συνθήκες αδικαιολόγητης βαρβαρότητας από ένα δράστη τοξικομανή, που όπως φαίνεται, κουβαλώντας ένα φονικό μαχαίρι σκότωσε για να μπορέσει να ληστέψει την άτυχη κοπέλα. Κατά την άποψή μου γνωρίζοντας δημοσιογραφικά τα πραγματικά περιστατικά και με βάση τα όσα ομολόγησε στις αστυνομικές αρχές ο δράστης, παραμόνευσε ώστε να εντοπίσει κάποιο ευάλωτο θύμα του, που θα επισκέπτονταν το Νεκροταφείο, κάποια γυναίκα ηλικιωμένη, ή κάποια αδύνατη κοπέλα όπως ήταν η 32χρονη. Σίγουρα όταν σηκώνει κανείς το μαχαίρι γνωρίζει έστω και ως ενδεχόμενο (ενδεχόμενος δόλος) ότι μπορεί να προκαλέσει είτε βαρύ τραυματισμό αλλά βέβαια και το θάνατο………………
Από την πρώτη στιγμή τρία ήταν τα πιθανά σενάρια που διερευνήθηκαν. Το σενάριο να πρόκειται για οικονομικό έγκλημα λόγω της ιδιότητας του θύματος ως εφοριακού γρήγορα εγκαταλείφθηκε. Οι αρχές ερεύνησαν προς την κατεύθυνση ο δράστης να προέρχεται από το στενό οικογενειακό και ευρύτερα φιλικό περιβάλλον του θύματος. Τελικά επιβεβαιώθηκε ότι το θύμα βρέθηκε την λάθος ώρα σε λάθος τόπο. Τραγική ειρωνεία και συμπτώσεις επέτειναν την ατυχία της κοπέλας. Οφείλουμε λοιπόν όλοι ο καθένας ξεχωριστά και ως κοινωνία στο σύνολό, να είμαστε περισσότερο υποψιασμένοι και «εκπαιδευμένοι» με την εγκληματικότητα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι όλα μπορούν να συμβούν σε όλους μας και ότι το έγκλημα βαρύ ή ελαφρύ υπάρχει όσο θα ζούν πολλοί άνθρωποι μαζί. Όσο περισσότερη αστικοποίηση καταγράφεται τα’όσο περισσότερο έγκλημα θα υπάρχει…»