Απαιτείται μία νέου τύπου ανάπτυξη

Στις 4 Οκτωβρίου συμπληρώνονται δύο χρόνια από τις εκλογές του 2009 που διεξήχθησαν κάτω από ένα αστερισμό σύνθετο και αρκετά πολύπλοκο.

Οι φόβοι της οικονομικής κρίσης και επαπειλούμενης κατάρρευσης του κράτους σάρωσαν όλους τους έλληνες. Επιβάλλεται όμως να προχωρήσουμε μπροστά, όχι για να ξεχάσουμε όλους αυτούς που δοκιμάζονται και εξαθλιώνονται από τα χαράτσια αλλά για να γίνουμε όλοι μας ακόμη περισσότερο αποφασιστικοί σε όσα πρέπει να αλλάξουν. Και σε όσα πρέπει να κάνουμε για να πάει η Πατρίδα μας μπροστά. Πιο γρήγορα. Με πιο συστηματική γνώση. Και με καλύτερο σχεδιασμό. Η πατρίδα μας χρειάζεται νέες δυνάμεις. Με γνώσεις, ικανότητα και αποτελεσματικότητα. Για να γίνει επιτέλους πραγματικότητα το λειτουργικό και αξιόπιστο κράτος. Λειτουργικό, δηλαδή χρήσιμο για τον πολίτη, τον αγρότη, τον επιχειρηματία, τον έμπορο, τον επαγγελματία.

Ο πρώτος κύκλος ανάπτυξης ειδικότερα για το νομό Ροδόπης έκλεισε. Είμαστε σήμερα σε μια νέα αφετηρία για ένα νέο πιο αποφασιστικό βήμα, ένα ποιοτικό άλμα που θα δώσει πνοή και ζωντάνια στην πόλη, στις κωμοπόλεις και τα χωριά μας που ερημώνουν.

Περνάμε σε μια καινούρια εποχή που έχει μεγάλες απαιτήσεις και μας δημιουργεί εξίσου μεγάλες υποχρεώσεις. Το πολιτικό μας σύστημα οφείλει να ξαναβρεί την αξιοπιστία του. Είναι αποφασισμένο να κερδίσει την εμπιστοσύνη του πολίτη. Με υπευθυνότητα, με ουσιαστικό διάλογο, χωρίς ψευτοδιλλήματα. Με διαφάνεια, όλα στο φως.

Η Ροδόπη, η Θράκη, ολόκληρη η χώρα χρειάζεται ένα νέο τύπο ανάπτυξης, απαιτείται να ορίσουμε εξαρχής τους βασικούς άξονες των μεταρρυθμίσεων. Άλλωστε οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να συνεχιστούν αταλάντευτα και χωρίς πισωγυρίσματα. Διότι αυτές αποτελούν τη βάση για την οικονομία, κοινωνική και πολιτισμική και αναπτυξιακή πορεία ανόδου ασφάλειας και σταθερότητας για την επόμενη 20ετία.

Στην νέα Διοικητική διάρθρωση της χώρας, η Θράκη και η Ροδόπη πρέπει να καταλάβουν μια ξεχωριστή θέση ως Μητροπολιτικό κέντρο.

Δεν τρέφω αυταπάτες και ψεύτικες ελπίδες. Εμπόριο ελπίδας δεν έκανα ποτέ.

Ο νέος τύπος ανάπτυξης που οραματίζομαι αγκαλιάζει και τους τρεις τομείς παραγωγής. Είναι σαν μια αλυσίδα. Αν σπάσει ο ένας κρίκος τότε καταρρέει όλο το οικοδόμημα. Ο πρώτος κρίκος είναι ο αγροτικός τομέας. Δηλαδή ο πρωτογενής, ο βασικός τομές. Είναι η αγροτική παραγωγή, οι νέες καλλιέργειες, προϊόντα με υψηλή αξία, δηλαδή καλύτερες τιμές. Εδώ ανήκει και το φυσικό περιβάλλον, τα δάση και τα βουνά μας, που πρέπει να τα προφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού. Γιατί αποτελούν την μεγαλύτερη πηγή πλούτου για τα επόμενα 50 χρόνια, στην Ροδόπη, την Θράκη και όλη την Ελλάδα. Επίσης είναι οι νέες μορφές αγροτουρισμού, οι μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες, που πρέπει να γίνουν ακόμη και με κρατική παρέμβαση αλλά και οι νέου τύπου Υγειονομικές μονάδες για να προσφέρουν περίθαλψη, ανάρρωση από δύσκολες ασθένειες και ατυχήματα.

Ο επόμενος κρίκος της αλυσίδας στην ανάπτυξη είναι ο Δευτερογενής τομέας. Δηλαδή ο κατασκευαστικός κλάδος με τα μεγάλα έργα υποδομής και την συντήρησή τους. Το οδικό δίκτυο, τα αρδευτικά έργα, την ηλεκτροδότηση, αέριο, νερό, τις οικοδομές. Και φυσικά έχουμε τον κλάδο της μεταποίησης.

Μικρές, Μεσαίες που αποτελούν την ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας και Μεγάλες Επιχειρήσεις και βιοτεχνίες που πρέπει να παράγουν προϊόντα τα οποία χρησιμοποιούμε στην καθημερινή μας ζωής.

Αυτοί οι δύο κρίκοι αποτελούν την βάση της παραγωγής. Διότι στην Ευρώπη που γνώρισα, οι αγρότες είναι επιχειρηματίες. Αυτό πρέπει να γίνει και εδώ. Η μεταπολιτευτική ιστορία, οι συνθήκες, αλλά και η μοίρα, αναθέτει σ΄ εμάς, τους απογόνους μιας μεγάλης γενιάς, που έδωσαν το αίμα τους, την ψυχή τους, την ίδια τους την ζωή για να κρατήσουν ζωντανή την Πατρίδα μας και την ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον, να πραγματώσουμε και να ολοκληρώσουμε το όνειρό τους. Τους το χρωστάμε. Και το δικαιούμαστε. Για εμάς και τα παιδιά μας.

Η αλυσίδα πρέπει να συνεχιστεί. Πρέπει να ανοίξει επιτέλους ο δρόμος να προστεθεί ο τρίτος κρίκος στην αλυσίδα για την ανάπτυξη της περιοχής μας. Εδώ και αρκετά χρόνια μπήκαμε στην εποχή του τριτογενούς τομέα. Είναι ο τομέας που αναπτύσσεται μέσα στις πόλεις. Κάτι που σημαίνει ότι πέρα από την πρωτεύουσα του Νομού, πρέπει να ξεπηδήσουν σιγά σιγά και άλλες πόλεις που σήμερα είναι κωμοπόλεις ή κεφαλοχώρια.

Ο τριτογενείς τομέας περιλαμβάνει όλους τους κλάδους που χρειαζόμαστε στην καθημερινότητα μας, το εμπόριο και την συγκοινωνία, το θέατρο, τις διαλέξεις, τον πολιτισμό, τις βιβλιοθήκες, τα νοσοκομεία και τους άνετους πεζόδρομους. Τη νέα αρχιτεκτονική αντίληψη, τα σχολεία, τους παιδικούς σταθμούς, τους χώρους πρασίνου και τα Μέσα Ενημέρωσης σε όλο τους το φάσμα. Ο τριτογενής τομέας είναι ο τομέας όπου θα πρέπει να δημιουργούνται πλέον νέες θέσεις εργασίας ώστε να αξιοποιηθεί και τον έμψυχο δυναμικό που μένει στο περιθώριο δηλαδή στην ανεργία.

Εδώ απαιτούνται στελέχη και υπάλληλοι με ανώτερο επίπεδο μόρφωσης, καλή επαγγελματική κατάρτιση και ξένες γλώσσες. Έτσι βλέπουμε να μεγαλώνει ο ρόλος και η σημασία του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης, για την ανάπτυξη της περιοχής, καθώς και της Δημόσιας Διοίκησης που πρέπει να είναι λιγότερο γραφειοκρατική και περισσότερο αποδοτική.

Σε μια κοινωνία όλοι ξεκινάμε από διαφορετική αφετηρία. Είναι επιτακτική ανάγκη για σύνθεση απόψεων και συστράτευση.

Η περιοχή μάς χρειάζεται όλους και δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει ανθρώπους με γνώση, εμπειρία, ικανότητα και πρόσβαση στα κέντρα των αποφάσεων.

Αντιλαμβάνομαι την πολιτική ως υπηρεσία στον πολίτη και ως μέσω βελτίωσης των συνθηκών ζωής σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Οι πολιτικοί πρέπει πρώτα να δίνουν και μετά να παίρνουν από την πολιτική. Διαχωρισμοί με βάση τις κομματικές προελεύσεις, το κοινωνικό υπόβαθρο, την καταγωγή ή την θρησκεία, έχουν ως αποτέλεσμα τον εκμαυλισμό της πολιτικής ζωής.

Χρειαζόμαστε ένα καινούριο ξεκίνημα θεμελιωμένο στην αξιοκρατία, στο δικαίωμα για ίσες ευκαιρίες για όλους, για τους νέους μας, για κοινωνική δικαιοσύνη, για ανάπτυξη και ποιότητα ζωής, αλληλεγγύη και ανθρωπιά.