Χρειαζόμαστε ένα μακρόπνοο νέο μοντέλο ανάπτυξης

Το 2011, μια δεκαετία μετά την πλήρη ένταξή της χώρας μας στον σκληρό πυρήνα της νομισματικής ένωσης, ήταν η χρονιά που αποδείχθηκε με όλους τους τρόπους και σε όλη την διάσταση, ότι η παρούσα κρίση δεν αποτελεί την παροδική διακοπή του προηγούμενου μοντέλου ανάπτυξης αλλά την συνέπεια του. Η ερμηνεία που δίνεται στην κρίση και από τις πιο νηφάλιες φωνές, είναι αυτή καθεαυτή ένα από τα ζητούμενα που θα πρέπει να προσδιοριστεί το 2012.  

Επιχειρώ να πω, ότι τελικά η οικονομική κρίση που μαστίζει την χώρα μας είναι πριν από όλα κρίση πολιτικής, κανόνων, αρχών, δογματισμού, λαϊκισμού, κρίση κοινωνικής και κρατικής οργάνωσης, κρίση που προκάλεσε η ραγδαία διατάραξη της κοινωνικής συνοχής και η διαρκής αδυναμία να καλλιεργηθεί μια εθνική-συλλογική συνείδηση. Δυστυχώς φαίνεται ότι και το 2012  η πολυπλοκότητα και παγκοσμιότητα της κρίσης θα κάνουν εξίσου αισθητά όπως και το 2011 τα συμπτώματα της. Πριν από λίγες εβδομάδες δημοσίευσα αναλυτικά και στην προσωπική μου ιστοσελίδα τις απόψεις μου και τις προτάσεις μου για την αντιμετώπιση της κρίσης. Χρειαζόμαστε ένα μακρόπνοο νέο μοντέλο ανάπτυξης που θα βασίζεται καταρχήν στην ειλικρίνεια των πολιτικών, την σύνεση, τον ρεαλισμό, την ενίσχυση του πρωτογενούς και τουριστικού τομέα για περιοχές όπως η δική μας, την σύνθεση των απόψεων και τις φρέσκες ιδέες που φέρουν τα φρέσκα πρόσωπα, που θα μπουν αποφασιστικά ως ανάχωμα στον επιχειρούμενο αφανισμό του αγροτικού κόσμου και των μεσοαστικών στρωμάτων.  Χρειάζεται πριν από όλα θάρρος και να ειπωθεί όλη η αλήθεια και να επιμερισθούν οι ευθύνες. Διότι σε αυτή την κρίση δεν φταίμε όλοι το ίδιο.

Πηγή: Εφημερίδα Χρόνος